1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
12.2018
01
STY
Spektakl teatralny Złap mnie Teatru Sparowani

Teatr Sparowani powstał wraz z dniem premiery jego pierwszego spektaklu pt. Złap mnie 21 czerwca 2012 roku w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej we Wrocławiu.
Spektakl Złap mnie stworzyła dwójka studentów PWST – Angelika Pytel i Jakub Kowalczyk, w zbiorowej reżyserii ze studentem Wydziału Reżyserii Przemysławem Jaszczakiem.
I tak oto powstała myśl, aby założyć teatr niezależny.
Złap mnie Teatru Sparowani w roku 2012 był prezentowany na licznych festiwalach, m. in. na: Letniej Akcji Teatralnej 2012 w Teatrze Druga Strefa w Warszawie, Nocnych Teatraliach Strachy w krośnie, XIII Goleniowskich Spotkaniach Teatralnych Bramat, Spotkaniach w Łodzi oraz XXII Zimowych Spotkaniach Teatralnych w Czechowicach – Dziedzicach.
Od 2013 roku Teatr Sparowani nawiązał stałą współpracę z Przestrzenią Twórczą Stacja Ligota w Katowicach.

Założenia artystyczne teatru:

Punktem wyjścia jest korzystanie z surowej i ubogiej przestrzeni teatralnej. Naszym założeniem jest stworzenie sceny eksperymentalnej, w której badamy relacje zachodzące między aktorami a widownią. Pragniemy wykreować taką rzeczywistość sceniczną, która zagarniałaby widzów, czyniąc z nich aktywnych uczestników przedstawienia.
Tam gdzie słowo okazuje się niewystarczalne głównym nośnikiem treści jest ruch oraz ciało. Sięgamy po możliwości niewerbalnych środków przekazu.
W swych działaniach korzystamy z technik performatywnych i metateatralnych. Staranny się dekonstruować iluzję czwartej ściany, aby wzmacniać relację z widzem.
W sferze muzycznej spektaklu chcemy wykorzystać dźwięki do budowania akcji, napięcia i emocji. Muzyka w spektaklu traktowana jest nie jako tło akcji, ale równorzędny partner w dialogu.

Teatr Sparowani, Wrocław
„Złap mnie”
Opowieść o bólu, który uzależnia.
„Złap mnie” Teatru Sparowani to spektakl przygotowany przez Angelikę Pytel (absolwentkę PWST we Wrocławiu) i Jakuba Kowalczyka (IV rok PWST we Wrocławiu), w zbiorowej reż. z Przemysławem Jaszczakiem (IV rok PWST we Wrocławiu).
Przedstawienie o grze, w której uczestniczy każdy, kto kocha. Ale cóż znaczy kochać?
Sztuka ukazuje skomplikowaną relację między dwojgiem ludzi – kobietą i mężczyzną, w której kochać znaczy nienawidzić, a nienawidzić znaczy kochać, pożądanie miesza się z pogardą, a pogarda z pożądaniem.
Spektakl o tym, jak bardzo obcy może okazać się najbliższy człowiek, a jak bliskim może stać się ktoś, kogo nie znamy…
Co dzieje się kiedy cały Twój świat okazuje się iluzją, grą z której nie ma ucieczki?
Co sprawia, że rzucamy się na oślep w ramiona kogoś, kto zadaje nam ból?
Dlaczego bardziej uzależnia nas ból niż miłość?
Spektakl w którym słowo staje się ciałem, a gest słowem. Gra, w którą wejść może każdy, a wyjść?
„…Nie chodzi o to, żeby złapać króliczka, ale by gonić go. Start!”

Spektakl oparty na fragm.: „Domu Lalki” H. Ibsena i „Alicji w krainie Czarów” L. Carrolla † Adaptacja, scenariusz i reżyseria: Angelika Pytel, Jakub Kowalczyk, Przemysław Jaszczak † Scenografia: Angelika Pytel i Jakub Kowalczyk † Obsada: Angelika Pytel i Jakub Kowalczyk † Czas trwania: 45 min.

TERMINY:
01.01.2013